Print-vriendelijke versiePDF versie

Tekst Grootte

+A -A

Vaginale verzakking

Ongeveer 25% van de volwassen vrouwen krijgt te maken met de gevolgen van een vaginale verzakking. Bij een verzakking kan de blaas, de baarmoeder, het rectum (het uiteinde van de dikke darm) of de dunne darm via de vagina naar buiten puilen. Een vaginale verzakking  wordt meestal veroorzaakt door een verzwakte bekkenbodem. Onderliggende risicofactoren bij vrouwen zijn erfelijke aanleg, vaginale bevalling, overgewicht, zware lichamelijke inspanning en menopauze. 

Blaasverzakking
Een blaasverzakking houdt in dat de voorwand van de vagina, waar de blaas op rust, naar buiten zakt en daarmee zakt de blaasbodem ook uit. Een blaasverzakking kan de volgende klachten geven; het gevoel alsof er een bol uit de schede zakt, ongemak en zeurend gevoel in het bekken. Vrouwen kunnen het gevoel hebben dat de blaas niet leeg is na het plassen en hebben vaker last van blaasontstekingen. Daarnaast noemen vrouwen klachten als pijn in de onderrug en pijn bij het vrijen. Soms ontstaat ook stressincontinentie als het steunweefsel bij de overgang van blaas naar urinebuis niet sterk genoeg is.

 

Baarmoederverzakking
Bij een baarmoederverzakking zakt de baarmoeder uit zijn normale positie, dit kan als een zwelling voelen in de vagina en bij een ernstige verzakking zelfs tot buiten de vagina. Een baarmoederverzakking op zich veroorzaakt in de meeste gevallen geen duidelijke klachten of symptomen. Wel is het zo dat een baarmoederverzakking effect heeft op andere organen en structuren in de bekkenbodem. Doordat de baarmoeder verder uit positie raakt verhoogt deze de druk op bijvoorbeeld de blaas of de darmen. Vrouwen hebben een gevoel van zwaarte, druk of pijn in het bekken.. Bij een ernstige verzakking van de baarmoeder kan daarnaast constipatie en urine-incontinentie optreden.

 

Darmverzakking
Bij een darmverzakking gaat het in de meeste gevallen om een endeldarmverzakking. Doordat de achterwand van de vagina verzwakt is kan de endeldarm naar buiten puilen. In enkele gevallen is er bij vrouwen sprake van de dunne darm verzakking waarbij de dunne darm indaalt tussen de schede en de dikke darm. Een verzakking van de endeldarm gaat vaak gepaard met een moeizame stoelgang. Vrouwen hebben moeilijkheden bij het legen van de darmen of hebben juist geen controle over het legen van de darmen. Een verzakking van de dunne darm geeft meestal alleen klachten bij een staande houding, bij liggen verdwijnen de klachten. Dit type verzakking komt voornamelijk voor bij vrouwen die een hysterectomie hebben ondergaan 

 

Meer informatie

Diagnosestelling vaginale verzakking

Behandeling vaginale verzakking

 

 

Diagnosestelling vaginale verzakking

Het vaststellen van het type en de mate van verzakking is een belangrijke stap in het behandeltraject. Dit begint bij het eerste gesprek dat u heeft met één van onze artsen. Op basis van uw verhaal en een anamnese kan de arts besluiten dat er een aantal onderzoeken plaats moeten vinden.

 

Gynaecologisch onderzoek
Om de oorzaak van uw klachten te achterhalen zal de arts een inwendig onderzoek doen en met behulp van een speculum kan de aard en de omvang van een vaginale verzakking worden nagaan. Tevens zal er tijdens het onderzoek gevraagd worden om te persen zodat de verzakking op dat moment toeneemt en er goed ingeschat kan worden hoe groot de verzakking is. 

 

Functie van de blaas – urodynamisch onderzoek
Bij vermoeden van een blaasverzakking kan het nodig zijn om een onderzoek naar het functioneren van de blaas uit te voeren.  Bij een urodynamisch onderzoek wordt de blaas via een dun slangetje (katheter) geleidelijk aan gevuld waarna verschillende metingen worden uitgevoerd. Bij hoesten of uitplassen krijgt de arts informatie over de blaasspier, de werking van de bekkenbodem en de mate van urineverlies.

Eventueel vindt een urineonderzoek plaats om een urineweginfectie uit te sluiten. Mogelijks  wordt gevraagd een plasdagboek bij te houden. Dit geeft belangrijke informatie over de blaasinhoud, hoeveel en hoe frequent u plast en over het urineverlies dat u eventueel heeft. Ook de vochtinname over 24h wordt hierbij nagegaan.

 

RX colpocystodefecografie
Soms zal de arts u verwijzen om een röntgenfoto te maken van dikke en/of de dunne darm en eventueel ook van de blaas en de vagina met behulp van contrastmiddel. Bij een defecografie wordt alleen de endeldarm onderzocht; bij een colpocystodefecografie worden naast de endeldarm ook de blaas en de vagina onderzocht. Hierbij wordt er ook via een blaassonde een jodiumhoudend contrastmiddel in de blaas en via een canule bariumcontrastmiddel in de vagina gebracht. Er worden röntgenfoto’s genomen in rust, bij het hard dichtknijpen van de bilspieren en bij het persen. Vervolgens gaat u op een toiletstoel zitten en worden er foto’s genomen terwijl u stoelgang maakt.

 

 

Behandeling vaginale verzakking

Er zijn verschillende behandelingen mogelijk bij een verzakking afhankelijk van het type en de omvang van de verzakking.

 

Bekkenbodemtherapie
Als blijkt dat u uw bekkenbodemspieren niet op de juiste manieren gebruikt of dat deze spieren niet goed functioneren, kan bekkenbodemtherapie uitkomst bieden. In onze bekkenbodemkliniek  werken gespecialiseerde kinesisten die u leren de spieren rond het bekken te (her)kennen en te gebruiken. Het doel is om van de bekkenbodem en de omliggende spieren (weer) een samenwerkend geheel te maken.

Er werken gespecialiseerde bekkenbodemkinesistes in onze kliniek, maar wij kunnen u ook verwijzen naar een gespecialiseerde kinesist bij u in de buurt.

 

Een vaginale ring (pessarium)
De behandeling kan bestaan uit plaatsing van een vaginale ring (pessarium). Door een ring wordt een verzakte blaas of een verzakte baarmoeder weer op de juiste plaats teruggebracht. Niet elke vrouw met bekkenbodemklachten zal met een ring geholpen kunnen worden; de soort verzakking en de stevigheid van de bekkenbodem spelen hierbij een rol. Als er een goed passende ring voor u beschikbaar is, voelt u deze niet zitten, ook niet bij seksuele gemeenschap. Een ring kan zo voor sommige vrouwen een simpele oplossing bieden voor een vervelend probleem.

 

Heelkundige ingreep
De aard en ernst van de verzakking en de ervaring van de specialist met bepaalde soorten operaties zullen de keuze van de operatieve techniek mee bepalen.

 

Vagina-voorwandherstel of colporaffia anterior
Deze operatie wordt uitgevoerd als de voorwand van de vagina verzakt is. De ingreep gebeurt langs vaginale weg. De uitgezakte voorwand van de vagina met daarachter de blaas wordt hierbij opengemaakt. Bij deze ingreep wordt het steunweefsel tussen de blaas en de vaginavoorwand terug verstevigd. Daarna wordt de wand van de vagina weer gehecht en komt de voorwand van de vagina weer op de normale plaats terecht. 

Soms kan geopteerd worden voor een operatie met kunststofmateriaal of synthetische mesh voor bijkomende versteviging van het (verzwakte) steunweefsel tussen de blaas en de vaginawand. Zeker bij een heel uitgesproken verzakking of een terugkerende verzakking, dit kan een verzakking van hetzelfde orgaan zijn, maar ook van een ander orgaan, wordt hiervoor steeds vaker gekozen.

 

Vaginale hysterectomie
Bij een uitgesproken verzakking van de baarmoeder kan het soms noodzakelijk zijn om de baarmoeder te verwijderen, zeker indien er bijkomende bloedingsproblemen zijn. Ook deze ingreep gebeurt via vaginale weg. Na verwijdering van de baarmoeder wordt de schedetop vastgemaakt aan de ondersteunende ligamenten van het bekken om deze beter op zijn plaats te houden.

 

Vagina-achterwandherstel of colporaffia posterior
Deze operatie wordt uitgevoerd als de achterwand van de vagina verzakt is. De ingreep gebeurt langs vaginale weg. De uitgezakte achterwand van de vagina met daarachter de endeldarm wordt hierbij opengemaakt. Bij deze ingreep wordt het steunweefsel tussen het rectum en de achterwand van de vagina terug verstevigd. Daarna wordt de wand van de vagina weer gehecht en komt de achterwand van de vagina weer op de normale plaats terecht. 

Soms kan geopteerd worden voor een operatie met kunststofmateriaal of synthetische mesh voor bijkomende versteviging van het (verzwakte) steunweefsel tussen de darm en de vaginawand. Zeker bij een heel uitgesproken verzakking of een terugkerende verzakking, dit kan een verzakking van hetzelfde orgaan zijn, maar ook van een ander orgaan, wordt hiervoor steeds vaker gekozen.


Laparoscopische sacrocolpopexie
Bij sommige vormen van verzakking zal een hersteloperatie worden geadviseerd via een buikoperatie of kijkbuisoperatie (laparoscopie). Hierbij wordt de baarmoeder of de top van de schede met behulp van een synthetisch implantaat aan het heiligbeen van het bekken vastgemaakt. De baarmoeder hoeft dan niet, of slechts gedeeltelijk, verwijderd  te worden. 

 

webdesign: joumani.be